Ողջույն, ես Մարկ Թոփալյանն եմ։ Ես կստեղծեի մի երեխա, որն լեզու կգտնի բոլոր երեխաներին, մեծերին և օգնում է նրանց։ Մեկ-մեկ օգնում է դասատուներին և դաս է տալիս երեխաներին։ Նա նույնիսկ օգնում է տունն է մաքրում ճաշ է եփում օգնում է մայրիկիս, քույրիկիս դասերն օգնում է անել, օգնում է նաև ինձ դասերս անել և նստում ենք իրար հետ խաղում ենք։ Նա մեզ այնքան զարմանալի բներ է պատում, որ մենք կլանված լսում էնք նրան։
Ղազարոս Աղայան
Ծիծեռնակը բույն էր շինում,
Ե՛վ շինում էր , և՛ երգում,
Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝
Առաջվա բույնն էր հիշում:
Մեկ անգամ էր նա բույն շինել
Եվ շատ անգամ կարկատել,
Բայց այս անգամ վերադարձին
Բույնն ավերակ էր գտել:
Այժմ նորից բույն էր շինում,
Ե՛վ շինում էր , և՛ երգում,
Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝
Առաջվա բույնն էր հիշում:
Նա հիշում էր անցած տարին
Իր սնուցած ձագերին,
Որոնց ճամփին հափշտակեց
Արյունարբու թշնամին:
Բայց նա կրկին բույն էր շինում,
Ե՛վ շինում էր , և՛ երգում,
Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝
Առաջվա բույնն էր հիշում:
Հարցեր և առաջադրանքներ։
Ջաննի Ռոդարի
Ժամանակին մի երիտասարդ էր ապրում: Նա երազում էր մեծ գիտնական դառնալ: Գիշեր-ցերեկ սովորում էր, երկար տարիներ, ու մի օր վերջապես ինքն իրեն ասաց.
– Ես շատ բան եմ սովորել, գիտնական եմ դարձել և հիմա բոլորին ցույց կտամ‚ թե ինչեր կարող եմ անել:
Միանգամից անցավ փորձեր անելուն: Նա հայտնաբերեց պանրի անցքերը: Բայց հետո իմացավ‚ որ դրանք վաղուց հայտնաբերված են: Ի՛նչ պիտի աներ, շարունակեց սովորել: Սովորում էր առավոտից իրիկուն, իրիկունից առավոտ, երկար ամիսներ: Մի օր վերջապես ինքն իրեն ասաց.
– Ավարտելու ժամանակն է, ես շատ բան եմ սովորել, գիտնական եմ դարձել և հիմա բոլորին ցույց կտամ‚ թե ինչեր կարող եմ անել:
Նա անձրևանոցի վրայի անցքերն էր հայտնաբերել, և բոլորը մի լավ ծիծաղեցին իր վրա:
Գիտնականն էլի չհուսահատվեց‚ նորից սկսեց գրքեր կարդալ‚ փորձեր անել: Ու մի օր վերջապես ինքն իրեն ասաց.
– Ըհը՛, հիմա ես համոզված եմ‚ որ չեմ սխալվում: Հիմա ես իսկական գիտնական եմ:
Բայց, արի ու տես, որ այս անգամ էլ սխալվեց: Նա նավերը ջրաներկով ներկեց` շա՜տ թանկ նստեց: Դա դեռ ոչինչ, ծովի ջրի գույնն էլ փոխվեց: – Մեկ է` ես կդառնամ մեծ գիտնական‚- որոշեց գյուտարարը, չնայած, մազերն արդեն սպիտակել էին:
Նա նորից գրքերը ձեռքն առավ և այնքան պարապեց, որ իսկապես գիտնական դարձավ: Այդ ժամանակ նա կարող էր հնարել ինչ ուզեր: Լուսին գնալու մի մեքենա հորինեց: Մի գնացք էլ ստեղծեց, որն ընդամենը մի բրնձահատիկով կարող էր հազարավոր կիլոմետրեր սլանալ: Կոշիկներ կարեց‚ որոնք երբեք չէին մաշվում, ու էլի լիքը հետաքրքիր բաներ..
Նա միայն մի բան չկարողացավ գտնել ՝ ինչպես սովորենք երբեք չսխալվել: Երևի ոչ ոք էլ չի կարող դա գտնել:
Հեքիաթ երեք վերջաբանով
Մի զինվոր տուն էր դառնում պատերազմից։ Նա շատ աղքատ էր, ունեցած-չունեցածը մի թմբուկ էր միայն։ Բայց տրամադրությունը հրաշալի էր, չէ՞ որ երկար տարիների բացակայությունից հետո վերջապես տուն էր վերադառնում։ Դրա համար էլ չորսբոլորը հնչում էր նրա թմբուկի ուրախ դղըրդոցը. «Դըմփ-դըրը՜մփ-դը՛մփ-դը՛մփ, դը՛մփ-դըրը՜մփ-դը՛մփ-դը՛մփ»։
Քայլում էր նա ճանապարհով, մեկ էլ մի պառավի հանդիպեց։ – Է՜յ, փառապանծ զինվոր, պատահաբար մի սոլդո չե՞ս ունենա։ – Հաճույքով քեզ երկուսը կտայի, տատիկ, եթե ունենայի, բայց ոչ մի սոլդո չունեմ։ – Իսկապե՞ս չունես։ – Հենց այս առավոտյան քրքրեցի գրպաններս, բայց ոչինչ չգտա։ – Իսկ դու մի անգամ էլ նայի՛ր, լա՜վ փնտրիր։ – Գրպանո՞ւմս։ Լա՛վ, կփնտրեմ, եթե ուզում ես, բայց վստահ եմ, որ… վա՜յ, էս ի՞նչ բան է… – Սոլդո, տեսնո՞ւմ ես, ուրեմն կա։ – Երդվում եմ, որ չգիտեի այդ մասին։ Հրաշալի է։ Վերցրո՛ւ, տատի՛կ, այն քեզ երևի ավելի շատ է պետք։ – Շնորհակալ եմ, զինվոր,- ասաց պառավը,- փոխարենը ես էլ քեզ մի բան կտամ։ – Իսկապե՞ս, բայց ինձ ոչինչ պետք չէ։ – Քեզ մի փոքրիկ կախարդանք կնվիրեմ։ Ուշադի՛ր լսիր։ Ամեն անգամ, երբ հնչի թմբուկդ, բոլորը կսկսեն պարել։ 3 – Ի՜նչ զվարճալի կախարդանք է։ Շնորհակալ եմ, տատի՛կ։ – Սպասի՛ր, սա դեռ բոլորը չէ։ Մարդիկ կսկսեն պարել և չեն կարողանա կանգ առնել, քանի դեռ չես դադարեցրել թմբուկը խփել։ – Ա՛յ քեզ լավ բան։ Չգիտեմ դեռ, թե ինչ կարող եմ անել այս նվերով, բայց երևի պետք կգա։ – Էն էլ ո՜նց։ – Ցտեսությո՜ւն, տատի՛կ։ – Ցտեսությո՜ւն, զինվո՛ր։ Եվ թմբկահարը շարունակում է ճանապարհը դեպի տուն։ Գնում է իր ճանապարհով, մեկ էլ անտառից դուրս են թռչում երեք ավազակ։ – Քսա՛կդ կամ կյա՛նքդ։ – Վերցրե՛ք, Աստծու սիրուն, պայուսակս էլ վերցրեք… Միայն թե այն դատարկ է։ – Ձեռքերդ վե՛ր, թե չէ կկրակենք։ – Լսում եմ, պարոնայք ավազակներ։ – Որտե՞ղ ես թաքցրել փողերդ։ – Եթե ունենայի, երևի գլխարկիս մեջ կպահեի։ Ավազակները նայեցին գլխարկի մեջ, բայց այն դատարկ էր։ – Իսկ գուցե ականջս կմտցնեի։ Նայեցին ականջի մեջ՝ ոչինչ չկար։ – Չէ՛, ավելի շուտ քթիս ծայրին կդնեի, եթե փող ունենայի։
Զատկական ասիկներԿարմիր արև քեզ, ախպեր,
Աստծու բարև քեզ, ախպեր:
Կարմիր ձու տուր, կարմիր օր տամ:
Զատիկ, զատիկ, նավակատիկ, արի նստի մեր տան մոտիկ:
Զատկեզատի~կ է, նավակատի~կ է, չամչեհատի~կ է:
Տի~զ- տի~զ, Ակլատիզ, Մազդ բիզ-բիզ, Ակլատիզ:
Ակլատիզը փետելով զատիկը շուտ չես բերի:
Հավը կուտե հատիկ-հատիկ, ծով ձմեռեն կելնի Զատիկ:
Դռան առաջ հերկեցինք,
Զատկի ձվեր ներկեցինք,
Դրկցին ողջույն տվեցինք:
Հաշվի՛ր արտահայտության արժեքը.
Օրինակ՝ 256 x 7 = 200 x 7 + 50 x 7 + 6 x 7= 1400+350+42=1792
3694 x 3 = 3000×3+600×3+90×3+4×3=9000+1800+270+12=11082
1420 x 5 =1000×5+400×5+20×5=5000+2000+100=7100
3450 x 4 =3000×4+400×4+50×4=12000+1600+200=13800
2145 x 6 = 2000×6+100×6+40×6+5×6=12000+600+240+30=12870
3748 x 2 =3000×2+700×2+40×2+8×2=6000+1400+80+16=200096
| Նվազելի | 45000 | 9541 | 1452 | 7000 | 9000 | 24516 | 10005 | 47810 |
| Հանելի | 4200 | 4780 | 562 | 5610 | 7260 | 15240 | 6450 | 12000 |
| Տարբերություն |
Մի օր, չգիտեմ որտեղից, մեր քաղաքում հայտնում է մի փոքրիկ այլմոլորակային, որի անուններ Ջոն է։
Նա շատ տարորինակ արտաքին ուներ։ Ուներ մեկ աջք, ոտքերի տեղը ձեռքեր, ձեռքերի տեղը ՝ոտքե ր։ Բոլոր
բալիկները վախում էին նրանից։ Երբ նա փորձում էր երեխաներից մեկի հետ խաղալ, նրա վրա բղավում էին և փաղչում։ Նա միշտ մենակ էր և տխուր։
Մի օր քաղաքում դեպք է պատահում։ Կենդանաբանական այգուց փաղչում է այգու վագրը։ Բոլոր երեխաները սարսափած փաղչում էին։ Միայն Ջոններ, որ խիզախություն ունեցավ մոտենալ վագրին և շոյել
նրան։ Վագրը զգաց, որ բալիկներից իրեն վտանգ չի սպառնում հանգստացավ և խաղաղվեց։ Այդ օրվանից
վագրը, փոքրիկ Ջոնը և քաղաքի բոլոր բալիկները ապրում էին հաշտ և համերաշխ։
| երկուշաբթի | երեքշաբթի | չորեքշաբթի | հինգշաբթի | ուրբաթ | շաբաթ | կիրակի |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| Այսօր ամսի քանի՞սն է։ | 4 |
| Քանի՞ շաբաթ օր ունի ապրիլը։ | 5 |
| Քանի՞ երկուշաբթի օր ունի ապրիլը։ | 4 |
| Քանի՞ հանգստյան օր ունի ապրիլը։ | 11 |
| Ամսի քանի՞սն էր երեք օր առաջ։ | 1 |
| Ամսի քանի՞սն էր 1 շաբաթ առաջ։ | 28 |
| Ամսի քանի՞սն էր 2 շաբաթ առաջ։ | 18 |
| Ամսի քանի՞սն էր մեկ ամիս առաջ։ | 4 |
| Երեք օր հետո | 7 |
| Յոթ օր հետո | 11 |
| Մեկ շաբաթ հետո | 11 |
| Երկու շաբաթ հետո | 18 |
| 15 օր հետո | 19 |
| Մեկ ամիս հետո | 4 |
Ղազարոս Ստեփանի Աղայանը հայ գրող, մանկավարժ, հրապարակախոս է: Ծնվել է 1840 թվականի ապրիլի 4–ին Վրաստանում։
Աշխատել է որպես գրաշար, եղել է Էջմիածնի տպարանի կառավարիչ, խմբագրել «Արարատ» ամսագիրը։ Դասավանդել է Ախալցխայի, Ալեքսանդրապոլի, Երևանի, Շուշվա դպրոցներում , եղել Վրաստանի և Իմերեթիայի հայկական դպրոցների թեմական տեսուչ։ Աշխատել է «Փորձ» հանդեսի խմբագրությունում որպես քարտուղար, գործուն մասնակցություն ցուցաբերել «Աղբյուր» մանկական պատկերազարդ ամսագրի խմբագրմանը։
1853 թվականին Աղայանը ընդունվել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի նախավերջին դասարանը։ Շուտով ապագա գրողը վերադառնում է գյուղ և փորձում է իր ձեռք բերած գիտելիքներով զարգացնել շրջապատը։
Աղայանը ուսումը շարունակելու և մասնագիտության մեջ կատարելագործվելու մտադրությամբ ընկերոջ հետ մեկնում է Մոսկվա։
Մահացել է 1911 թվականի հունիսի 20-ին Թիֆլիսում։
Աղայանը բազմաժանր գրող է։
Աղայանը մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել մանկական գրականության ասպարեզում։ Աղայանի ստեղծագործության մեջ մեծ կշիռ ունեն հեքիաթներըմ։
Աղայանը հարստացրել է մեր թարգմանական գրականությունը ռուս և արևմտաեվրոպական դասական գրողներից կատարած թարգմանություններով ու փոխադրություններով։ Առանձնապես հիշատակության է արժանի Ալեքսանդր Պուշկինի «Ոսկի ձկնիկ» հեքիաթի փոխադրությունը։
Ղազարոս Աղայանը նաև Թիֆլիսում Հովհաննես Թումանյանի կողմից ստեղծված Վերնատուն գրական խմբակի մշտական անդամներից էր։
Աղայանի անունով են կոչվել դպրոցներ և փողոցներ Երևանում, ՀՀ, ԼՂՀ տարբեր բնակավայրերում և ծննդավայրում: Բոլնիս-Խաչենում գործում է գրողի տուն-թանգարանը: